Türkiye’nin Savunma Harcamaları ve Ekonomik Büyümesi Son yıllarda Türkiye’nin savunma sanayisinde yerli ve milli üretim oranının hızla artması, ülkenin askeri harcamalarının GSYİH’ye oranında önemli bir düşüşe neden oldu. Stockholm Uluslararası…
Son yıllarda Türkiye’nin savunma sanayisinde yerli ve milli üretim oranının hızla artması, ülkenin askeri harcamalarının GSYİH’ye oranında önemli bir düşüşe neden oldu. Stockholm Uluslararası Barış Araştırmaları Enstitüsü’nün (SIPRI) verilerine göre, Türkiye 2000’li yılların başlarında savunma harcamalarını artırarak bölgesel ve küresel etkisini güçlendirmeye odaklandı. Ancak yerli ve milli savunma sanayisinin gelişmesiyle birlikte, askeri harcamaların ekonomik büyümeye oranı yıllar içinde geriledi.
Türkiye’nin savunma harcamaları 2001’de GSYİH’nın %3,6’sına denk gelirken, 2023’te bu oran %1,5’e geriledi. Yerli üretim kapasitesinin artmasıyla bu düşüş yaşandı. Yerli ve milli teknolojilerin kullanılması ekonomik maliyetleri düşürdü, askeri harcamaların bütçe üzerindeki yükü azaldı.
Türk savunma sanayisinin “millileşme” süreci kapsamında pek çok stratejik ürün yerli kaynaklarla üretilmeye başlandı. İHA/SİHA projeleri gibi öncü projelerin yanı sıra milli gemiler, füzeler, radar sistemleri gibi birçok ürün artık yerli üretimle hayata geçiriliyor. Bu projeler dışa bağımlılığı azaltırken, ekonomik olarak da önemli kazançlar sağladı.
Savunma sanayisinde yerlilik oranı 2002’de %20 iken, 2023’te %75-80’e ulaştı. Bu sadece maliyetleri düşürmekle kalmadı, aynı zamanda yerli firmaların teknoloji üretme kapasitesini artırdı. Türkiye’nin savunma ihracatı da bu süreçte büyüyerek ülke ekonomisine katkıda bulundu.
Bu gelişmeler Türkiye’nin savunma sanayisinde daha bağımsız bir aktör olmasını sağladı. Milli teknolojiler ulusal güvenliği güçlendirirken, savunma ihracatı ile döviz kazançları ve ekonomik büyümeye katkı sağlandı. Türkiye’nin askeri, ekonomik ve teknolojik gelişimine katkıda bulunurken işletme ve istihdam sayısını da olumlu yönde etkiledi.
